Blogs 2017 - Torenvalk

Terug naar de homepage van de torenvalk

 

Aan alles komt een eind

1 augustus 2017

Aan alles komt een eind, zo ook aan het webcam-seizoen van 2017. Vanaf  maart kon je meegenieten  van  het leven van de kerkuilen en de torenvalken. Dit seizoen bewees weer hoe mooi, en soms hard, de natuur kan zijn. De meeste vogels zijn gevlogen en de webcams gaan op zwart.

De torenvalken hebben vier gezonde jongen grootgebracht. Op 29 juni sloeg de eerste torenvalk haar vleugels uit. De kast was te klein geworden en het luchtruim was te verleidelijk om nog langer in de kast te blijven. De rest van de familie volgde snel. Als je in de buurt bent van de watertoren, vergeet dan niet naar de torenvalken uit te kijken. Misschien vang je een flits op van een van onze razendsnelle valken. En als je heel stil bent, kun je ze schril horen roepen. Soms komen de jongen nog even langs bij de nestkast, maar het zijn niet meer dan bliksembezoeken. Het gezin neemt niet alleen afscheid van ons, maar binnenkort ook van elkaar. De jongen zullen nog een tijdje bedelen bij de ouders, maar zijn gaan binnenkort der eigen weg. Na een jaar zijn ze volwassen en zoeken ze een eigen partner.

De kerkuilen begonnen dit jaar met zeven eieren. Helaas hebben niet alle jonge kerkuilen het gered. Drie van de zeven jongen zijn inmiddels overleden. Zij waren niet sterk genoeg om de concurrentie met hun broers en zussen aan te gaan. Heel erg jammer, maar dit hoort ook bij de natuur. Voor de overgebleven kerkuilen lonkt het leven buiten de nestkast. Wij hopen dat de vier overgebleven jongen de nestkast binnenkort verlaten. Het grootste jong doet al regelmatig vliegoefeningen op de plank en heeft zelfs al een nacht buiten de nestkast doorgebracht. De volgende nacht kwam het oudste jong toch maar weer naar huis. Ook de andere drie jongen wagen zich op de plank. Als de kerkuilen uitvliegen voeren de ouders de jongen nog een tijdje. Daarna moeten de jonge kerkuilen zelfstandig worden. De kunst van het jagen leren de kerkuilen door hun instinkt en door veel te oefenen. Als de kerkuilen ongeveer vier maanden oud zijn, verjagen de ouders hun kinderen. De jonge kerkuilen gaan dan op zoek naar eigen plekje. De meeste kerkuilen blijven in de buurt van hun geboorteplaats. Ze zwerven enige tientallen kilometers. Maar soms komt het voor dat jonge kerkuilen tot in Zuid-Europa vliegen, in de zoektocht naar een geschikt gebied. Na een jaar kunnen de kerkuilen zelf al jongen grootbrengen.

Dunea vind het belangrijk om natuur dichtbij te brengen. Dit doen wij dan ook graag met behulp van de webcams. We hebben veel mooie en ontroerende momenten meegemaakt met de torenvalken en kerkuilen. En soms spannende en verdrietige momenten. We hebben meegeleefd met de kerkuilen die hun jongen verloren. Bij de torenvalken liep de spanning hoog op toen er slechtvalken gesignaleerd werden. Maar dit seizoen kende ook veel hoogtepunten. De geboorten van de jonge torenvalken en kerkuilen is altijd mooi om te zien. De eerste vlucht van het torenvalkzusje was ook een prachtig gezicht. En de, soms onhandige, vleugeloefeningen van de kerkuilen geven uren kijkplezier.

Ook willen wij in onze laatste blog van dit webcamseizoen jou, trouwe volger, van harte bedanken. Het afgelopen seizoen hebben we veel reacties gehad van mensen die het wel en wee van de torenvalken en kerkuilen volgden. Ook zijn de dagelijkse verslagen onder de live-beelden een fantastisch naslagwerk en staat veel waardevolle informatie genoteerd. Speciale dank daarvoor aan Carrie, Marja, Dikkie en Kagoe. Ook heeft Dikkie een prachtig compilatiefilmpje gemaakt van de torenvalken. Kijk het filmpje om seizoen 2017 nogmaals te beleven.

Voor nu is het tijd om afscheid te nemen. Het wilde en mysterieuze van de natuur neemt het over. Dat maakt het zo mooi.

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

 

Video gemaakt door Dikkie Spielberg.

----------------------------------

Altijd weer spannend het ringen

29 juni 2017

Op woensdag 19 juni zijn onze torenvalkjongen in de watertoren van Scheveningen geringd. Het ringen is belangrijk omdat we op deze manier de vogels kunnen herkennen en zo meer leren over het leven van wilde torenvalken. Als de jongen uitvliegen en op een later moment worden gevonden of gezien, dan weten we wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Dit helpt ons om de natuur nog beter te begrijpen. Als je de kans hebt om een ring af te lezen of als je buiten een vogelring vind, kun je op www.vogeltrekstation.nl lezen wat je kunt doen om te helpen met vogelonderzoek.

Het ringen is ook een fantastisch moment om te onderzoeken hoe het gaat met onze torenvalken. Ringers Noel en Arend vonden vier kerngezonde jongen in de nestkast. Onderdeel van het ringen is wegen, meten en het geslacht bepalen. Daardoor weten we nu dat er in twee mannetjes en twee vrouwtjes zaten. Het zwaarste jong weegt 320 gram. Het lichtste jong weegt 235 gram. De vleugellengte van het kleinste jong is 162 millimeter en die van het grootste jong 177 millimeter.

Tijdens het ringen was moeders af en toe op de plank te horen. Na het snelle en vakkundige ringen door Arend en Noel, zagen zij ma torenvalk alweer op de plank zitten en daarna op jacht gaan in de omgeving. Cees heeft prachtige foto’s gemaakt van het ringen en de webcamverbinding hersteld, zodat wij weer kunnen genieten van de prachtige beelden.

 

Met het ringen hadden we niet veel langer moeten wachten. Een van de jonge vrouwtjes heeft vandaag, op 29 juni 2017, haar eerste vlucht gemaakt. Om 10.23 sloeg ze haar vleugels uit en verdween ze langs de linkerkant van de nestkast. Een bijzonder moment waar we lang op hebben gewacht. Haar broertje volgde een tijdje later. Om 13.27 maakte hij zijn eerste vlucht. Of de twee uitgevlogen jongen nog terugkomen naar de kast is altijd spannend. Vaak blijven torenvalkjongen de eerste dagen in de buurt van hun ouderlijk huis. En er is slecht weer op komst, waardoor wij verwachten dat de jongen voorlopig in de omgeving blijven. Een regenbui in je verenkleed is natuurlijk nooit fijn. Maar de natuur laat zich maar moeilijk sturen. Of we onze uitgevlogen torenvalken terugzien, blijft dus nog even de vraag. Het overgebleven zusje en broertje zullen waarschijnlijk snel volgen. Houd de webcams van de torenvalken de komende dagen goed in de gaten! Wellicht kun je genieten van de eerste vlucht van de overgebleven jongen of krijg je de kans om een glimp op te vangen van de al uitgevlogen torenvalken!

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

 

----------------------------------


Breek de dag

31 mei 2017

Torenvalken hebben een broedtijd van 27-31 dagen. Volgens de boekjes. En dus keken we de laatste dagen gespannen uit naar kuikens. En ja hoor, eindelijk was het zover. De eerste kuikens zijn uit het ei. Afgelopen zaterdag brak het eerste kuiken naar buiten en inmiddels hebben we er al vier geteld. Nog één broertje of zusje te gaan.   

Met de komst van de kuikens is er ineens ook meer leven in de nestkast. En lawaaiig is het geworden. Voor beide ouders is het vanaf nu hard werken. Meer snavels moeten worden gevoed en dat betekent dat aanmerkelijk meer moet worden gejaagd. Dat jagen, dan kent iedereen waarschijnlijk wel. Stil hangend in de lucht, met vleugels die blijven slaan. Niet zo snel, maar wel net als een kolibrie. Bidden noemen we dat. Wat torenvalken dan doen, is dat ze net zo snel vliegen als de wind gaat en met hun staart balans houden in de lucht. Als ze op die manier stil in de lucht hangen, kunnen ze de grond afspeuren naar prooidieren. Vaak kleine zoogdieren als muizen, maar ook een hagedis wordt soms niet versmaad.

En dat is wat we komende weken dus veel zullen zien: pa en ma valk die met vers gevangen prooien hongerige jongen gaan voeden. Prachtig om zien, nog mooier om te volgen. Let daarbij ook eens op de commentaren die onder de beelden worden geschreven. Dagelijks staan daar commentaren op wat er in de kast gebeurt, geschreven door Dikkie, Marja, Carrie en Kagoe.
 

Maar vooralsnog wachten we het vijfde kuiken even af. Die breekt ergens een dag, tikt zijn of haar eitje.

Arjen Siebel,
Afdelingsmanager Natuur

Het eerste ei

26 april 2017

Wij zijn ontzettend verheugd dat onze torenvalk haar eerste ei heeft gelegd. Op 23 april rond een uur of vijf was het zo ver. Nu breekt er een spannende periode aan. Hoeveel eieren zullen er nog volgen? De komende dagen gaan we dat ontdekken.

Een torenvalk legt gemiddeld 4 tot 6 eieren. Je kunt je afvragen waarom het vrouwtje nu niet op haar ei zit om het warm te houden, maar het vrouwtje gaat pas echt broeden als ze al haar eitjes heeft gelegd. De tekening van een ei van de torenvalk is erg variabel, zelfs per legsel. Van lichtbruin, roodbruin tot gevlekt en gespikkeld. Terwijl het vrouwtje het zware broedwerk doet, ontpopt het mannetje zich tot ware kostwinner. Zijn vrouw zorgt voor de eieren en hij geeft haar lekkere muizen te eten. Soms wisselen zij elkaar even kort af.


Voor nu genieten wij nog even na van dit bijzondere moment. Er is op dit moment is een ding zeker: we gaan een spannende periode tegemoet.

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

----------------------------------

Torenvalk versus slechtvalk

12 april 2017

Het leek zo voorspoedig te gaan met onze torenvalken. De eerste paringen werden al gezien en man en vrouw zaten regelmatig samen in de avondzon te genieten. Totdat de torenvalken bezoek kregen van hun grote neef, de slechtvalk. Vorig jaar werd er al regelmatig een slechtvalk gezien rondom de watertoren. Toen is het niet tot een confrontatie gekomen met de torenvalken. Dit jaar is het anders. Rondom de watertoren zijn er in ieder geval vier afzonderlijke slechtvalken gezien. Het gaat om twee onvolwassen vrouwtjes, waarvan er een geringd is, en twee volwassen mannen. Dit is geen goed nieuws voor de torenvalk want de grotere, snellere slechtvalk is een geduchte concurrent en heeft blijkbaar zijn of haar zinnen gezet op dit territorium.

Voor onze torenvalken is dit natuurlijk niet leuk, maar dat de slechtvalken weer regelmatig gezien worden is heel bijzonder. Ooit was deze soort bijna verdwenen. De afgelopen jaren neemt het aantal slechtvalken én het aantal broedgevallen toe. Sinds een paar weken heeft één van de slechtvalken zijn of haar jachtterrein op het Nettenboetveld, vlakbij de watertoren. Hier jaagt de slechtvalk op kauwtjes en kraaien. De torenvalken foerageren op ditzelfde veld maar jagen vooral op muizen. De beide soorten zijn geen voedselconcurrenten van elkaar.

Maar hoe loopt het nu af met onze torenvalken? Het is net nog te vroeg om nu al conclusies te trekken over het lot van onze torenvalken en de slechtvalk. Mogelijk zijn de slechtvalken bezoekers uit het hoge noorden, die hier overwinteren en binnenkort vertrekken, maar dit is niet met zekerheid te zeggen. De tijd zal ons leren hoe de natuur zich ontwikkelt. De strijd tussen verschillende soorten om een mooie broedplek en een fijn territorium hoort bij de natuur. Dat is soms lastig om te zien, maar de natuur laat zich (gelukkig?) niet sturen. Wordt vervolgt...

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

----------------------------------

Natuurgluren

21 maart 2017

De lente is aangebroken en dat biedt prachtige nieuwe kansen. Aan alle kanten schiet het nieuwe groene leven uit de grond en de lucht wordt steeds meer zwanger van de geluiden van, vaak van ver, teruggekeerde vogels. Kortom de natuur schudt langzaam haar winterjas uit om zich te tooien in een jurkje vol frisse en verwachtingsvolle lente. Ook dit lenteseizoen brengt Dunea weer live beelden van de gebeurtenissen van de kerkuil en de torenvalk.

Er hangen twee nestkasten in de duinen van Meijendel. De ene kast is voor de torenvalk en hangt aan de watertoren in Scheveningen. De andere nestkast is voor de kerkuil en hangt in de vallei Meijendel, bij ons bezoekerscentrum De Tapuit.

Rondom de watertoren zijn de eerste baltsvluchten van de valken alweer gezien en gehoord. Roofvogels die meesters zijn in de snelle vluchten; buitelend door de lucht met als doel van de meneer om mevrouwen te imponeren. Tegelijkertijd zijn we hoopvol gestemd over de kerkuilen. Voor zover we weten hebben er de hele winter op gezette tijden één of meer uilen in de kast gezeten.

Met behulp van webcams, 4 in totaal, hopen we ook deze lente weer getuige te kunnen zijn van nieuwe broedsuccessen. De webcams staan zo gesteld dat we zowel binnen als buiten de nestkast zicht hebben op de gebeurtenissen. Wat dat gaat geven? Geen idee. Afgelopen jaar hadden we de hoop al opgegeven toen toch nog een valkenpaartje tot broeden kwam, terwijl de kerkuilen driftig concurreerden met overactieve kauwen. Allemaal even onverwachts. En dat is precies het aardige van natuur: we beheren het graag, maar voorspellen wat er gaat gebeuren, kunnen we slechts zelden. Des te benieuwder zijn we naar de verrassingen van dit seizoen.

We zijn nu live: en iedereen is welkom om mee te gluren in dit stukje natuur.

Arjen Siebel,
Afdelingsmanager Natuur

 

Blogs 2016