Blogs 2017 - Kerkuil

Terug naar de live-beelden

 

Drama bij de kerkuilen

26 juli 2017
Helaas zijn pa en ma kerkuil er niet in geslaagd voldoende muizen binnen te brengen voor hun gezin. Het vijfde jong heeft het daardoor helaas niet gehaald. Hij was niet sterk genoeg om de concurrentie aan te gaan met zijn broertjes en zusjes. De ouders geven tegenwoordig vaak muizen in het voorportaal of net in de kast. Het lukte het vijfde jong steeds niet om vooraan te komen. Hierdoor kreeg hij te weinig muizen en is hij uiteindelijk doodgegaan.
Het is heel erg jammer dat het vijfde jong het niet heeft gered, maar deze kant hoort ook bij de natuur. Het is moeilijk en verdrietig om te zien. Maar niemand kan voorkomen dat er in de natuur dieren, ook jonge dieren, doodgaan. Dit hoort bij het leven. Het gebeurt vaker dat jonge kerkuilen het niet redden. Dit jaar begonnen we met  zeven jonge kerkuilen. Nu zijn er nog vier over. Laten we hopen dat deze jongen wel uitvliegen.

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

--------------------------------------------------------

De wereld is hard

11 juli 2017
Op vrijdag 7 juli zijn onze kerkuilen in De Tapuit geringd. Vogelringer Arend kwam in actie om de jonge uilen allemaal van een mooie ring te voorzien. De gegevens worden zorgvuldig opgeslagen in de database van het Vogeltrekstation. Zo kunnen we de kerkuilen hopelijk in hun verdere leven ook volgen. Door het ringen leren we steeds meer over vogels, onder andere over aantallen, reproductie en verspreiding. Ook jij kunt bijdragen aan onderzoek naar wilde vogels. Als je een ring kunt aflezen of een ring gevonden hebt, kun je op de website van het Vogeltrekstation lezen wat je moet doen.

Onze kerkuilen hebben zeven jongen uitgebroed. Deze kwamen om de twee dagen uit het ei. Voordat Arend de kerkuilenkast opende, bestond het vermoeden al langer dat één van de zes overgebleven uiltjes was verdwenen. Hij of zij was al een tijdje niet meer gespot op de beelden van de webcam. De kerkuilenwereld is hard. Soms is een jong uiltje niet sterk genoeg om de concurrentie met zijn broertjes en zusjes aan te gaan. Zo ook in dit geval. We begonnen met zes jonge kerkuilen, nu zijn er nog vijf over. In de kast zijn geen resten gevonden van het laatste kuiken. Wellicht heeft de rest nummer zes opgepeuzeld…

Toch is er ook goed nieuws. De vijf overgebleven jongen maken het goed en zien er gezond uit. Ze wegen tussen de 150 en 320 gram. Dat betekend dat de grootste ruim twee keer zo zwaar is dan de kleinste! Voor de kleinste jongen is het nu belangrijk dat zij zo snel mogelijk de achterstand proberen weg te werken. Dat gaat het beste door zoveel mogelijk muizen soldaat te maken.

De komende tijd blijft het ook spannend. De jongen zijn nu bijna zes weken oud. Heel binnenkort zal het schattige dons van de kopjes verdwijnen. Daarvoor in de plaatst komen veren. In de achtste week zijn de slag- en staartpennen volledig ontwikkeld. In de kast wordt het dan nog krapper, want de uilen beginnen vanaf week acht met hun vleugeltraining. Ze maken vliegbewegingen in de kast. Dan is het voor de overgebleven jongen oppassen, anders heb je opeens een vleugel van je broer of zus in je snavel. Aan het eind van week negen wagen de kerkuilen zich waarschijnlijk voor het eerst naar buiten. Het luikje blijft de rest van het seizoen geopend.

[Met dan aan de vaste volgers Kagoe en Marja voor de correcties en aanvullingen.]

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

 

 

--------------------------------------------------------

Eerste uilskuiken

31 mei 2017
Na een spannende broedperiode was het dan zo ver; op 30 mei zag het eerste uilskuiken het levenslicht. Op de beelden is te zien dat ons kuiken bijna helemaal kaal is. Als je goed kijkt zijn er alleen wat donsveertjes te zien. Het kuiken ligt dan ook tussen de andere eieren, zodat moeder kerkuil het jong goed warm kan houden. Het uitkomen van de eieren gaat ongeveer met dezelfde tussenpozen als waarin de eieren zijn gelegd.

Het uilskuiken is bij de geboorte ongeveer 5 centimeter lang. Over een paar dagen krijgt het kuiken dons, vooral op de kop en op de rug. Het kuikentje is al voor de eerste keer gevoerd. Dit gebeurd op een bijzondere manier. Moeder uil onthoofd de prooi en eet de harde delen op. De zachte delen van de prooi, zoals de ingewanden en zachte stukjes vlees, worden aan het kuiken gevoerd. De komende tijd zullen we dit tafereel vaak te zien krijgen. Alleen het vrouwtje voert de kuikens. Het mannetje gaat op jacht en voorziet zijn gezin van muizen.

Om de geboorte te vieren trakteert Dunea aankomend weekend op beschuit met muisjes. Geniet op 3 en 4 juni van een lekker beschuitje in De Tapuit. Het bezoekerscentrum is geopend van 10:00 tot 17:00 uur. Zoals altijd staat er een scherm met live-beelden van de kerkuilen op de balie. Kom langs en geniet met ons mee van alle mooie momenten!

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

--------------------------------------------------------

Eerste ei is een feit

1 mei 2017

Op 30 april rond 21:45 was het dan eindelijk zover: ook de kerkuilen hebben hun eerste ei gelegd! Kerkuilen leggen meestal om de twee dagen een ei. Normaal gesproken leggen kerkuilen vier tot zeven eieren. Na het leggen van het eerste ei begint het vrouwtje meteen te broeden. Het lijkt nog een beetje ontwenning voor haar te zijn. Waarschijnlijk hebben wij te maken met een jong stel dat voor de allereerst keer een gezin wil stichten. Dit vermoeden wordt versterkt door de eerste puberale paarpogingen. Die waren, op zijn zachts gezegd, nogal onhandig. Toch heeft het vele oefenen blijkbaar zijn vruchten afgeworpen. Nu is het alleen nog afwachten hoeveel eieren er nog volgen. We weten in ieder geval zeker dat we spannende dagen tegemoet gaan!

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

--------------------------------------------------------

Luikje

30 maart 2017

De laatste week waren er vooral kauwen te zien op de beelden van de webcams bij de kerkuil. Om de kerkuilen toch nog een kans te geven om te gaan broeden in de uilenkast, is onze technische afdeling hard aan het werk gegaan. Onze techneuten hebben een echt natuur- en uitvindershart. Dat is goed te zien aan het resultaat. Wij zijn ontzettend trots op het automatische luikje dat zij ontwikkeld hebben. Het luikje werkt op een lichtschakelaar. Zodra het schemert, gaat het luikje open. Zo zorgt Dunea dat de kerkuilen in de schemering naar binnen en buiten kunnen. Het luikje is inmiddels geplaatst. Nu beginnen spannende weken… Komen de kerkuilen terug nu wij hun huis goed beschermd hebben tegen krakers? Wordt vervolgt….

Rebecca Wielink,
Specialist educatie natuur

 

--------------------------------------------------------

Natuurgluren

21 maart 2017

De lente is aangebroken en dat biedt prachtige nieuwe kansen. Aan alle kanten schiet het nieuwe groene leven uit de grond en de lucht wordt steeds meer zwanger van de geluiden van, vaak van ver, teruggekeerde vogels. Kortom de natuur schudt langzaam haar winterjas uit om zich te tooien in een jurkje vol frisse en verwachtingsvolle lente. Ook dit lenteseizoen brengt Dunea weer live beelden van de gebeurtenissen van de kerkuil en de torenvalk.

Er hangen twee nestkasten in de duinen van Meijendel. De ene kast is voor de torenvalk en hangt aan de watertoren in Scheveningen. De andere nestkast is voor de kerkuil en hangt in de vallei Meijendel, bij ons bezoekerscentrum De Tapuit.

Rondom de watertoren zijn de eerste baltsvluchten van de valken alweer gezien en gehoord. Roofvogels die meesters zijn in de snelle vluchten; buitelend door de lucht met als doel van de meneer om mevrouwen te imponeren. Tegelijkertijd zijn we hoopvol gestemd over de kerkuilen. Voor zover we weten hebben er de hele winter op gezette tijden één of meer uilen in de kast gezeten.

Met behulp van webcams, 4 in totaal, hopen we ook deze lente weer getuige te kunnen zijn van nieuwe broedsuccessen. De webcams staan zo gesteld dat we zowel binnen als buiten de nestkast zicht hebben op de gebeurtenissen. Wat dat gaat geven? Geen idee. Afgelopen jaar hadden we de hoop al opgegeven toen toch nog een valkenpaartje tot broeden kwam, terwijl de kerkuilen driftig concurreerden met overactieve kauwen. Allemaal even onverwachts. En dat is precies het aardige van natuur: we beheren het graag, maar voorspellen wat er gaat gebeuren, kunnen we slechts zelden. Des te benieuwder zijn we naar de verrassingen van dit seizoen.

We zijn nu live: en iedereen is welkom om mee te gluren in dit stukje natuur.


Arjen Siebel,
Afdelingsmanager Natuur

--------------------------------

Blogs 2016