Cadmium

• Grondslag norm: gezondheidskundig
• Normwaarde Waterleiding besluit 2001: 5 ìg/l
• Richtlijn WHO 1993: 3 ìg/l

Herkomst en gebruik

Cadmium komt voor in diverse ertsen en fossiele brandstoffen. Emissies naar het milieu kunnen onder andere optreden bij het verwerken of verbranden van deze producten. Via afvalwater (bijvoorbeeld van de metaalindustrie) komt cadmium vervolgens in oppervlaktewater terecht.
Ook komt cadmium voor als verontreiniging van meststoffen. Toepassing van deze meststoffen leidt tot belasting van de bodem waarna het via uitspoeling het grondwater kan bereiken. Verontreiniging van drinkwater kan ook worden veroorzaakt door onzuiverheden van zink in gegalvaniseerde pijpen en soldeer (voornamelijk in de binnenhuisinstallaties).

De belangrijkste bron van blootstelling aan cadmium is voeding (circa 80%). De totale dagelijkse inname via de voeding wordt geschat op 10 tot 35 ìg per persoon. Het roken van sigaretten is een belangrijke bron van extra opname. De concentratie cadmium in de bodem varieert van 0,01 mg/kg tot 2 mg/kg. De concentratie cadmium in grond- en oppervlaktewater ligt in Nederland globaal tussen de 0,1 ìg/l en 0,7 ìg/l.
 

Gezondheidskundige betekenis
De risico's van cadmium voor de gezondheid zijn het grootst wanneer cadmium wordt ingeademd. Hierdoor kan longschade ontstaan. Hoge concentraties cadmium afkomstig uit voeding of het milieu kunnen leiden tot een belasting van de nieren en mogelijk ook het skelet.

Normen en richtlijnen

In 1993 heeft de WHO de drinkwaterrichtlijn voor cadmium vastgesteld op 3 ìg/l. De gemiddelde concentratie cadmium in het Nederlandse drinkwater is 0,25 ìg/l en ligt daarmee ruim onder deze richtlijn.